بررسی توانایی کار جسمی (PWC) کارگران شاغل در صنعت ماشین کاری تهران

 

مطلبی مسعود,لحمی محمدعلی,حاجی زاده ابراهیم

  به منظور حفظ سلامت کارگران و جلوگیری از فرسودگی زودرس نیروی کار لازم است تناسبی میان انرژی مورد نیاز برای انجام کار و توان جسمی کارگران برقرار شود. لذا اندازه گیری و تعیین توان جسمی کارکنان یکی از مباحث مهم علم ارگونومی است. این تحقیق یک مطالعه توصیفی است که با هدف تعیین توان هوازی و ظرفیت کار جسمی کارگران شاغل در صنعت ماشین کاری و بررسی تغییرات ضربان قلب آنان هنگام کار انجام گرفته است. به همین منظور 105 کارگر مرد در سه گروه سنی (29-20 سال، 39-30 سال و 49-40 سال) انتخاب و با استفاده از یک دوچرخه ارگومتر و یک دستگاه سنجش ضربان قلب از راه دور با دو روش آستراند و غیر مستقیم مورد آزمایش قرار گرفتند.

نتایج نشان داد توان هوازی در این سه گروه سنی به ترتیب 3.4، 2.7 و 2.3 لیتر در دقیقه است. مصرف سیگار موجب کاهش و انجام ورزش موجب افزایش توان هوازی می گردد. همچنین شاخص ضربان قلب هنگام کار معیار مطمئنی جهت تعیین میزان سختی کار است.

مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی

ایلام تابستان 1379; 8(27-26):21-28.

برگرفته از وب سایت HSE forum