شرح دستورالعمل:

زباله بعد از پخش شدن در محل دفن بايد به خوبي فشرده شوند.

عمق هر لايه بعد از فشردگي اوليه نبايد بيش از 5/2 متر باشد.

زايدات بوزا و مساله ساز ( مواد غذايي گوشتي ، لاشه حيوانات ، زايدات و ميدانهاي ميوه و تره بار) در بستر سينه كار و نزديك به مركز گودال قرار داده شوند و در اسرع وقت به وسيله ديگر زايدات پوشانده شوند.

عرض سينه كار تا حد امكان با توجه به شدت تردد كاميونهاي تخليه زباله به حداقل برسد.

روي لايه هاي زباله ، هر روز با مقدار مناسبي خاك يا مواد مناسب پوشانده شود.

ضخامت مواد پوششي اوليه حداقل 15 سانتي متر باشد.

براي كاهش شيرابه زباله و كنترل آن تمهيدات لازم ، فراهم گردد.

امكاناتي براي كنترل نزولات جوي در سطح زمين پيش بيني شود.

آزمايشهاي مداوم به منظور بررسي امكان آلودگي آبهاي زيرزميني ( نوع ، ميزان و شعاع آلودگي ) صورت گيرد و اقداماتي براي كاهش آلودگي در نظر گرفته شود.

اقدامات موثر براي كنترل هجوم حشرات ، پرندگان ، جوندگان و ساير حيوانات صورت گيرد.

پوشش لايه نهايي زباله خاك و به ضمانت حداقل 60 سانتي متر باشد.

موارد زيبايي شناسی از جنبه هاي گوناگون مورد توجه قرار گيرد و سعي شود كه مكان دفن هميشه ظاهري تميز و آراسته داشته باشد.

اقداماتي براي پيشگيري از آتش سوزي صورت گيرد تا هر نوع آتش سوزي احتمالي به سرعت مهار و كنترل شود.

توليد گرد و غبار به روش‌هاي مناسب كنترل گردد.

از پخش شدن اشياء و زباله هاي سبك در داخل محوطه و پراكندگي آنها در خارج از محوطه توسط شبكه هاي متحرك در اطراف سينه كار اقدام گردد.

ماشين ها در هر رفت و برگشت به جايگاه شست و شو شوند.

ترتيبات مناسبي فراهم آورده شود تا خاك و گل ماشينهايي كه محل دفن را ترك مي‌كنند به داخل جاده ها ريخته نشود.

كارگران از لباس هاي مناسب ( روپوش ، دستكش و پوتين ) استفاده كنند.

از انجام هر گونه عمليات بازيافت و جداسازي زباله در محل دفن جلوگيري شود.

مناسبترین مکانهابرای دفن ، مناطق مرتفع ومسطح (باشیب کم) ونفوذ ناپذیری خاک نی باشد.

زمینهای گود وپست به جهت آنکه پائین ترازسطح زمین قرارگرفته اند بیشتردرمعرض سیلابها می باشند، پس مناسب برای دفن زباله نیستند.

دفن درمناطق تالابی وساحلی باعث ایجاد مسائل زیست محیطی ، درسیستم اکولوژیک منطقه می شود.